سیروس کهوری‌نژاد؛ از کریم اخراجی‌ها تا شیخ لطیف بیگانگان

به گزارش پایگاه خبری شوراخبرلری،به نقل از ایرنا، سیروس کهوری‌نژاد در سریال بیگانگان «شیخ لطیف» را برای راما قویدل مقابل دوربین برد؛ شخصیتی تکفیری که به قول این بازیگر، «دوستش نداشتم به لحاظ کاراکتر اما باید باورش می‌کردم و همچنین باید آمال و مسائلی که درگیرش بود را به گونه‌ای به تماشاگر منتقل کنم.»

بازیگر «ولایت عشق» و «روز واقعه» می‌گوید: مجبور بودم شیخ لطیف را باور کنم و با باورهای او شروع به کار کردم. باور که یک سوی قضیه بود در عین حال باید از این شخصیت دفاع هم می‌کردم. تاکنون چنین نقشی نداشتم و تجربه جالبی بود.

کهوری‌نژاد که در عین حال در شخصیت یک کارگر شرکت ملی نفت که به او «تک چشم» می‌گویند این روزها در مجموعه «دیوار دفاعی» مقابل دوربین احمد کاوری است، در گفت و گو با خبرنگار ایرنا اظهار کرد: در دیوار دفاعی و بیگانگان همزمان در دو شخصیت متفاوت ظاهر ‌شدم؛ یکی شیخ لطیف تکفیری و دیگری، کارگر شرکت نفت.

او توضیح می‌دهد: وقتی دو شخصیت را بازی می‌کنی، دو واکنش متفاوت به محرک‌های محیطی است که در هر فیلمنامه، فضایی وجود دارد، مجبوری وقتی سر یک کاری می‌روی، به لحاظ بازیگری، محرک‌های محیطی را هندل و مدیریت کنی و در پروژه دیگر، فضا و محرکی متفاوت را تجربه کنی. چرا که بخش‌های حسی خود شخصیت و بخش مهارتی که کاراکتر دارد، با هم به طور کامل متفاوت از حیث زمانی هم است. مقداری سخت بود برای این که تداخلی در ارائه بازی‌ها ایجاد نشود.

او با بیان اینکه ایفای نقش در سریال دیوار دفاعی همچنان ادامه دارد: در دیوار دفاعی هنوز هستم و با توجه به ذهنیت آقای کاوری که شکل کارم را پسندیده است، مدام به بازی‌ام اضافه و پرداخت‌های بهتری نسبت به این کاراکتر می‌شود.

بازیگر مجموعه «ستایش» گفت: در دیوار دفاعی، به عنوان کارگری که یک چشمش را از دست داده به خاطر مخاطراتی که در پالایشگاه و استخراج نفت دارد، به طور قطع این نقصان برای او مقداری هم اذیت‌کننده است و گه‌گاهی هم تحقیر می‌شود و به او تک چشم می‌گویند. اما شخصیت شیخ لطیف بسیار متفاوت از نه تنها نقش کارگر در دیوار دفاعی که نسبت به تمامی نقش‌هایی است که تاکنون ایفا کردم.

او توضیح داد: از این حیث که باید از چیزی که اصلا قبولش نداری و اعتقادی به آن نداری دفاع کنی، چالش سختی است اما به عنوان بازیگر این کار را باید انجام دهم؛ یک نقش منفی است که دسیسه‌های خودش را دارد و ایدئولوژی خود و داعش را القا می‌کند و جلو می‌برد. به طور قطع به عنوان یک بازیگر که با ایدئولوژی‌های داعش موافق نیستم اما باید به گونه‌ای نشان می‌دادم که تماشاگر جبهه بگیرد و فاصله‌گذاری در بازیگری اتفاق بیفتد که در حین بازی، آن را هم نقد کنم. به شکل «برشت» عمل می‌کند. شیخ لطیف را بازی اما در عین حال آن را نقض می‌کند. به عنوان یک آدم منطقی و با منطق کامل، تماشاگر باور نکند. یک سری نقش‌های منفی را بازی می‌کنیم، به شکلی است که تماشاگر پس از دیدن کار، با آن کاراکتر همزادپنداری کند و آگاهانه نگاه کند.

بازیگر مجموعه «مختارنامه» گفت: وقتی به عنوان یک بازیگر وارد سریال می‌شوم، چند درصد از کار بازیگری را انجام می‌دهم؛ بخشی، تجسم رویدادی که کارگردان از کل فیلمنامه، روند و تفکر موجود دارد؛ این که سریال در چه فاز و مودی نمایش داده می شود و با توجه به همه اینها، راما قویدل برنامه‌ریزی و من را به آن سمت هدایت می‌کند. بخشی از این کار من هدایت کارگردان است. نماهای مختلف قبل و بعد از تصویر من پخش می‌شود و با توجه به همه اینها بازی می‌کنم تا تماشاگر وقتی می‌بیند همه را با هم می‌بیند و تنها نقش من را نمی‌بیند، یک رویداد را می‌بیند با تحلیل و با ابزار فکری و زیستی که تا آن موقع انجام داده است.

او اضافه کرد: تماشاچی، با توجه به زیست تفکری که دارد کار را می‌بیند و احساس می‌کنم حدود ۴۰ درصد از کار من مربوط به مونتاژ و طراحی صحنه و کارگردانی می‌شود. خیلی از عوامل دیگر در فیلم موجود هستند و به عنوان یک بازیگر علمی باید این را در نظر بگیرند که بعد از من و قبل از من چه چیزی نمایش دیده شده که پس از آن کاراکتر ساخته و جمع‌بندی شود.

وی اظهار کرد: وقتی در سریال قرار می‌گیریم در یک کار گروهی قرار می‌گیریم و با توجه به این کار گروهی، اتفاق می‌افتد و برنامه‌ریزی فکری و بازی خودمان را انجام می‌دهیم. موقعی یک بازیگر در سکانسی موفق عمل می‌کند و در مواقعی هم ارائه خوبی ندارد. شیخ لطیف هم آمال و آرزوهای خود را دارد، مثل همه انسان‌ها روی کره زمین و با باورها و اعتقادات خودش که از آنها دفاع می‌کند. این باور و اعتقاد در مرور زمان دچار تغییر می‌شود، انتقادها باعث می‌شود که در یک محضر قضاوت قرار گیرد.

این بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون گفت: من نه شیخ لطیف که هیچ کسی را در محضر قضاوت قرار نمی‌دهم و تاریخ است که او را قضاوت می‌کند. من فقط همزادپنداری می‌کنم و آن را به نوعی دوستش دارم، بنا بر دفاع از منطق و ایدئولوژی این شخصیت نیست. به عنوان یک انسان، انسان دیگری را دوست دارم. اگر باور او را باور نکنم نمی‌توانم بازی کنم.

او تاکید کرد: شخصیت هر چقدر هم منفی باشد، باز هم دوست‌داشتنی است. در کارهای مربوط به عاشورا نقش‌های منفی بازی کردم اما نقد در عاشورا و داعش باعث می‌شود کل این تفکر بهتر شناخته شود. شیخ لطیف باعث شده تفکرش بهتر شناخته شود با توجه به مسائل غیرمنطقی که عنوان می‌کند و گه‌گاهی ایدئولوژی را شخصی می‌کند که مورد نقد قرار می‌گیرد. ایدئولوژی نباید شخصی شود چرا که مشترک بشریت است، که اگر شخصی شود دچار نقصان می‌شود. شیخ لطیف را می‌توانیم نقد کنیم که دچار نقصان است. شیخ را با دانش انسانی می‌بینم، آن را تحلیل و با دانش بازیگری بازی‌اش می‌کنم.